بیانیه شماره 9 میرحسین موسوی پس از تایید انتخابات توسط شورای نگهبان منتشر شد.این بیانیه نکات متعددی داشت که نمایانگر روح آرمانخواه مهندس موسوی بود، اما بخش پایانی این بیانیه بیش از بخش های دیگر به جهت مصداقی بودن آن جلب توجه می کند.بد نیست با هم بخوانیم:
در آستانه شبهاي قدر قرار داريم . شب آمرزش گناهان ، شب نزول قرآن و شبي كه گفته ميشه تقدير انسان براي سال آينده تعيين ميشه . بهتره اين چند شب رو به خودمون برسيم ، حساب و كتاب كنيم ببينيم چي بدست آورديم و در مقابل چه چيزهايي رو از دست داديم . مبادا آنقدر از خودمان غافل شويم كه مصداق " ظلمت نفسي " قرار بگيريم . نكنه وقتي عبارت " بك يا الله " رو ميگيم جرات نكنيم از خجالت قران رو سرمون بذاريم . البته خدا ارحم الراحمين هست و گناهكارترين بنده هاشو هم دوست داره . ما هم يه كمي به خودمون زحمت بديم شايد كه . . . . . . . . . . . . به هر صورت محتاج دعاي خير همه شما عزيزان در اين شبها هستم . التماس دعا
در تصاویر حكاكی شده بر سنگهای تخت جمشید هیچكس عصبانی نیست. هیچكس سوار بر اسب نیست. هیچكس را در حال تعظیم نمیبینید. هیچكس سر افكنده و شكست خورده نیست .هیچ قومی بر قوم دیگر برتر نیست و هیچ تصویر خشنی در آن وجود ندارد . از افتخارهاي ایرانیان این است كه هیچگاه برده داری در ایران مرسوم نبوده است در بین صدها پیكره تراشیده شده بر سنگهای تخت جمشید حتی یك تصویر برهنه و عریان وجود ندارد
عشـق یعنـی هـمون سـلام اول
عـشق یعنـی مـایه قـوت قـلـب
عشق یعنی انفجار احساسات
عشق یعنی کم کردن فاصله ها
عشق یعنی کلید یک رابطه ای محکم
عشق یعنی در موفقیت هم شریک بودن
عشق یعنی کاری کنی که راحت پیدات کنه
عشق یعنی مثل اشرف زاده ها باهاش رفتار کنی
عشق یعنی کسی رو داشته باشی که ازت محافظت کنه
آگوستین قدیس می نویسد:به همان دلیل که یک شهر به مجموعه
قوانینی نیاز دارد تا ساکنانش بتوانند کنار هم زندگی کنند انسان هم
به یک قانون منحصر به فردــ عشق نیاز دارد تا بتواند در صفای کامل با
جهان روحانی و معنوی هم زیستی کند. دیگران هم از این واقعیت
جهان شمول گفته اند مانند :عشق حقیقی در پی پاداش نیست اما
لیاقتش را دارد.(سن برناردو دکلیوو)و عشق یعنی خدا و مرگ به
معنای ان است که یک قطره از این عشق به سر چشمه اش باز می
گردد.(تولستوی).یا واقعیت های عشق همانند یک اقیانوس شفاف
هستند که که به زحمت می توان از لایه های سطحی آن گذشت .
(پاتمور).هر چه بیشتر به کسی عشق می ورزیم بیش تر در اسرار
هر چیز نفوذ می کنیم .(مولانا جلال الدین رومی).ویا انجا که امکان
نفرت هست امکان عشق هم هست فقط کافی است از میان این دو
یکی را انتخاب کنیم.............
با تو، از نام تو هم آبی ترم
خلوتی سرشار از نیلـوفرم
عشق، همرنگ نگاهت میشود
وقتی از چشم تو، نامی میبرم
لحظه های تازه ات را مثل گل
می گذارم لا به لای دفترم
وقتی از دست زمین و آسمان
لعنت و دشنام، می ریزد سرم
خستگی های خودم را، پیش تو
در کنار دفترم می گسترم
بعد از آن، حرف دلم را بیت بیت
اندک اندک، بر زبان می آورم
ما دوتا، از خویش خالی نیستیم
تو لجوجی، من پر از شور و شرم
گرچه تو از من، کمی شیداتری
من هم از تو، اندکی عاشق ترم
تو اگر یک لحظه پروازم دهی
شاید از هفت آسمان هم، بگذرم ...
از تمامی عزیزان بابت کامنت های زیبایشان در خصوص آشیونه ممنون و سپاسگذارم.
سال نو رو به همه شما تبریک میگم و امیدوارم سالی سرشار از موفقیت در انتظارتان باشد.
ببخشید که جواب تمام کامنت هایی شما رو کلی جواب دادم.
من دیگه خیلی کم به وب دسترسی دارم و از این بابت خیلی ناراحتم ولی تمام سعی خودم رو میکنم که دوباره با تمام وجود برگردم.
موفق و شاد و سرفراز باشید.
کوچک همه شما محمدرضا
آموخته ام: که تا نفس دارم سر آغاز هر کاررا با یاد پروردگار جهانیان شروع کنم.
آموخته ام: که برگ از درخت نمی افتد و دانه از تاریکیها نمی روید مگر خدا بخواهد پس باید بر او توکل کنم.
آموخته ام: قدر روزهای با پدرومادروعزیزانم را بدانم.
آموخته ام: که فرشتگان نیز معلم خوب را تسبیح می گویند پس آنان را احترام نمایم.
آموخته ام: همیشه فردی خوش بین باقی بمانم چرا که زندگی و موهبت های آن را دوست دارم.
آموخته ام: آنچه امروز در دست دارم ممکن است آرزوی فردایم باشد.
آموخته ام: که نگویم ای کاش آن کار را طوری دیگر انجام داده بودم بلکه بگویم باردیگر آن را طور دیگری انجام خواهم داد.
آموخته ام: که بیش از آنکه مرا بفهمند دیگران را درک کنم.
آموخته ام: زندگی مثل یک نقاشی است با این تفاوت که از پاک کردن خبری نیست.
آموخته ام: هیچ روزی از امروزبا ارزش تر نیست.
وهزاران آموخته دیگر........................ .
پس تو هم بیاموز
دریغی نیست
تو یادت همچو خورشید فروزان
جاودان ماند
و نامت را
هزاران سال دیگر نیز
هر آزاده ای با شوق می خواند
این هم بهترین جواب به سوال راز یک زندگی سعادتمند از یاقوت:
زندگی چون گل سرخی است پر از عطر و پر از برگ و پر از خار
یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم عطر و خار و گل و برگ همه همسایه ی دیوار به دیوار همند.......
همانطور که از جمله ی بالا برمیاد زندگی در کنار زیباییهای خاص خودش سختیهای زیادی هم داره
راز یک زندگی سعادتمند در اینه که با خوشبینی زندگی را زیبا ببینیم
یه سوالی چند وقته ذهن منو به خودش مشغول کرده . به نظر شما راز یک زندگی سعادتمند چیه ؟
جمله بالا رو کامل کنید و تو بخش نظرات بنویسید ٬ حتما جوابهای جالب رو تو وبلاگ میزارم .
خدایا تو را می پرستم و تنها تو را دوست
دارم خدایا به من قدرتی عطا کن که
بتوانم آن باشم که تو می خواهی .
خدایا تو را در بی کسی هایم به چشم دل
نظاره گر بوده ام ، چگونه باید تو را بخوانم؟
خود نمی دانم.
خدایا این تویی که همه ی وجودم را به
تو تقدیم می کنم .
یه روز گرم تابستون ، خسته از شیب تند کوه ، درست صلاه ظهر ، خودم زیر سایه یک صخره جادادم اونقدر دقیق مثل وقتی که ماشینا بین دو تا ماشین دیگه میلیمتری پارک می کنی ، درست همونجوری.
هوا خیلی گرم بود ، و من هنوز یک چهارم راه هم نرفته بودم ، هنوز هن هن می کردم و چشام دو دو می زد ، سرما برگردوندم و یه نگاهی به قله کردم، اووهه کی می ره تا اون بالا ؟ تا فردا هم نمی رسم .
این دقیقا پنجمین بار بود که در همین جا من با دیدن قله و فاصلش ، بی خیال صعود می شدم و بر می گشتم،
قمقمه را باز کردم و کمی آب خوردم ، یه مورچه از اون مورچه گازیا با یه پوست تخمه قد کل هیکلش ، از جولوم رد شد .
سلام کرد و گفت خسته نباشی
یه نگاهی کردم و گفتم سلامت باشی ، خدا قوت ، در خدمت باشیم
گفت : ممنون باید برم شب نزدیکه و قله دور
نیشخندی زدم و گفتم : قله ، تو می خوای تا قله بری؟
-آره واسه چی مگه ؟ خیلی عجیبه؟
- بابا تو دیگه کی هستی تو اگه بخوای فقط از اون صخره ده متر جلوتر بری بالا با این قدمای کوچیک و بار بزرگت ، خودش یه شبانه روز طول می کشه
- دستشا جلو چشمش گرفت تا نور خورشید تو چشش نزنه و به سمتی که من نشون می دادم نگاه کرد
-کدوم صخره را می گی؟ مگه از این که من روش واستادمم بلندتره؟
چشام از تعجب چهارتا شد ، زیر پاش یه قلوه سنگ بود که عمرا ارتفاش 4 سانت می شد و اون بهش می گفت صخره ، اونم با چه ادعایی
زود خودما عادی نشون دادم و گفتم نه به این اندازه که نیست ، یه نصف روز بری بهش می رسی
دستشا تکون داد و خداحافظی کرد و رفت .
داشتم به این فکر می کردم که واسه من و اون فقط زمان یکی بود و گرنه اختلاف تو ابعاد خیلی بود
تو دلم می گفتم : آخی بیچاره ، مورچه بودنم عجب بدبختیه و تو همین فکرا بودم که خواب منا گرفت و تن کوفتما در خودش فرو برد.
بلند که شدم غروب بود ؛ تند خودما جمع و جور کردم ، بازم نشد قله را بزنم ،
وجدانم درد می کرد ، سرما دو باره چرخوندم و قله را نگاه کردم و مردمی که داشتن پایین می اومدن
با نومیدی گفتم ، خیلی راهه ، دفعه بعد حتما می زنم
و دو روز بعد من صبح علی الطلوع پای کوه بودم و دمدمای غروب روی قله ، شارژ و سرحال از زدن قله ، نشسته بودم روی یه صخره البته به ارتفاع نیم متر و زیر پاما نگاه می کردم ، انگاری همش مال بابامه ، خونه ها ، آدما ، همه و همه
خلاصه غرق در لذت پیروزی ، بعد از اونهمه ....، یهو همون مورچه کذایی را دیدم که هن و هن کنان با اون پوست تخمه ،خودشا کشید بالا و تا منا دید گفت: به به سلام ، تو هم اینجایی؟
منا می گی ، شوکه شدم ، انگار گرفتنم و انداختنم تو حوض آب و همه حس غرورما خیس آب کردن
دستپاچه گفتم : ا تویی ، فکر نمی کردم هیچوقت بتونی از این راه پر از صخره مخصوصا واسه تو ، بیای بالا، ای ول، بابا تو دیگه کی هستی
بارشا انداخت زمین و نشست روی یه صخره دو سانتی ، نفسی چاق کرد و گفت : ببین داداش ما فقط جلوپامونا می بینیم نه خیلی دورا واسه همینه که زود نمی بریم ولی شما خیلی دورا می بینین و زیادی و بزرگی موانع جلوتونا و اینه که زود می برین و جا می زنین ، آره اینه داداش
یه جورایی راست می گفت ، بالاخره اینم از بدبختیهای انسان بودنه و زیاد آینده نگر بودن
غروب قشنگی بود و خیلی هم رومانتیک مخصوصا با یه مورچه گازی!!!!
ازش ممنونم که این درسا به من داد ، هر جا هست خدا سر حال و سلامت نگهش داره.
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی
با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید
گفتمش تصویری از لیلی و مجنون را بکش
عکس حیدر را کنار حضرت زهرا کشید
گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن
در بیابان بلا تصویری از سقا کشید
گفتمش سختی و درد و آه گشته حاصلم
گریه کرد،آهی کشید و نقش زینب را کشید
زندگی را دوست دارم نه در قفس
عشق را دوست دارم نه در هوس
تو را دوست دارم تا آخرین نفس
من به دو چيز عشق مي ورزم يكي تو و ديگري وجود تو.
به دو چيزاعتقاد دارم يكي خدا وديگري تو ،من در اين دنيا دو چيز ميخواهم يكي تو وديگري خوشبختي تو.
من اين دنيا را براي دو چيز ميخواهم يكي تو و ديگري براي با تو موندن
